امشب اشکی می ریزد

(بدون عنوان)

shadi-joon — Thu, 02 Jun 2005 09:45:00 GMT

من هم خواهم رفت

****************************************

من هم خواهم رفت هر چند که گفتنی هایم همچنان باقیست

من هم خواهم رفت مثل هزاران پرستویی که کوچ کردند و رفتند

خداحافظی کردن سخت است از جمع دوستانی که یک عمری را با ها شون گذراندیم

از شادی و غم های همدیگر باخبر شدیم ...

از تجربه هامون گفتیم ... از دلتنگی ها ... از سرود زندگی حرف زدیم و از ندای خاک گفتیم

از نامردی ها گفتیم و از بی مهری ها

از لحظه های به یادماندنی یاد کردیم و از عشق های ابدی سخن گفتیم

از اولین سلام و آخرین دیدار با حسرت یاد کردیم و بغض های مان را نوشتیم تا مجالی برای اشک ریختن نیابیم

از طعنه های زندگی و از سنگهایی که در مسیر بود به تلخی یاد کردیم

با بازیهای زندگی بازی کردیم و آنها را شوخی تلقی کردیم

از عشق و دوستی گفتیم و از نفرت و دشمنی

از ستاره های آسمان دلهای مان نوشتیم و از زخمهایی که مرهمی نداشتند

هر وقت که شاد بودیم از خوشی هامون می گفتیم و هر وقت هم ناراحت بودیم از تلخی ها

خلاصه یه مدتی را گذراندیم و با همدیگر همدردی کردیم و دردهای همدیگر را شناختیم

اینجا دردهای را نوشتیم که می خواستیم دیگر از ذهن و قلبمان پاک شوند

اینجا آمدیک که فراموش نشویم و آمدیم که با بقیه هم صدا شویم

ولی من این بار برای خداحافظی آمدم

نمی دانم چرا ؟! !...

به هر حال هر گذری برای گذشتن است و ما هم گذشتیم و تنها دلتنگی های خود را به یادگار خواهیم گذاشت

به خدا خواهیم سپرد دیگران را و خودمان را به تنهایی بدرقه خواهیم کرد تا ............. .............................. ؟؟؟

?... what would you do

shadi-joon — Fri, 08 Apr 2005 08:48:00 GMT

سلام ... بعضی وقتها قبل از اینکه شروع کنی به نوشتن اونقدر حرف برای گفتن داری که دلت می خواد کلمه کلمۀ اونها رو بنویسی ، اما وقتی شروع می کنی می بینی که هیچی نمی تونی بنویسی و هر چقدر هم تو ذهنت دنبال اون حرفها می گردی می بینی که ای بابا ! پس کو اون همه حرفهای ناگفته،اون همه حرفهای قشنگ ... باز هم برای نوشتن کم اوردی ...

ایندفعه هم مثل اینکه من هم یادم رفته که چی می خواستم بنویسم ... اما این متن قشنگ و که برام فرستاده بودند ، نوشتم ... گاهی اوقات بعضی از حرفا بهتره که جور دیگه ای گفته بشه ...

این متن هم حرف دلِه ....

************************************************

?...What would you do

************************************************************

What would you do if every time you fell in love

... You had to say good - bye

What would you do if every time you wanted someone

...And they would never be there

What would you do if your best friend died tomorrow

...And you never got to tell him/her how you felt

What would you do if you loved someone more than ever

...And you couldn’t have him/her

What would you do if you never got the chance to say

...I am friends with all of my family and they know I love them

.Some people love , some people die

.But I want to tell you that you are a friend

,If something happened to me tomorrow

.You would be in my heart

?...Would I be in yours

(بدون عنوان)

shadi-joon — Thu, 17 Mar 2005 08:32:00 GMT

***********************************

Happy New Year

*********************************

ما با گامهای جدید وارد یک سال شدیم

و کشان کشان و خسته سال را به انتها رساندیم

در فاصله یک سال اتفاقات زیادی رخ داد

***********************

یک سال بزرگ شدن و یاد گرفتن

یک سال تلخی و شیرینی

یک سال پر از کهنگی و تازگی

یک سال در کتابی از یادداشتهای زندگی

***************************

اکنون یک کتاب جدید دیگر در انتظار ماست

با صفحه هایی خالص و سفید

یک کودک جدید با گام هایی تازه ،

برای یک سال دوباره نوشتن

*************************

این سال با یک آرزو همراه است

که سال جدید درخشنده و زیبا باشه

و صفحه های این کتاب جدید پر بشه با خاطراتی از شادی و شادکامی

و من می خواهم آرزو کنم که سال جدید برای هر یک از ما

پر از رونق و سلامتی باشه

و در نیمه شب قبل از سپیده دم نوروز ،

اجازه بدهیم که قلب هایمان از شادی و خرسندی سرشار شود .

و از خدایمان خواهش کنیم که جنگ و دشمنی از همه جهان دور

و قلبهایمان از عشق لبریز شود .

**********************

سال نو مبارک

**********************

(بدون عنوان)

shadi-joon — Thu, 24 Feb 2005 17:51:00 GMT

Thanks a lot

از تو متشکرم

**************************************

از تو متشکرم به خاطر همه خاطراتی که تو ذهنم نقش دادی.

از تو متشکرم به خاطر اینکه باعث شدی تا بفهم که دوست داشتن کسی که دیگه دوستت نداره چقدر احمقانه است .

از تو متشکرم به خاطر لحظه هایی که به من بخشیدی و لحظه هایی که از من گرفتی.

از تو متشکرم به خاطر اینکه به من یاد دادی که راحت بتونم فراموش کنم ولی به من یاد ندادی که با فراموش کردن هر چیزی خودم هم به فراموشی سپرده می شوم .

از تو متشکرم به خاطر اینکه به من فهماندی که دلدادگی دروغه و هر کس از عشق گفت صددرصد دروغگوی بزرگی خواهد بود .

از تو متشکرم به خاطر اینکه باعث شدی مسیر زندگی ام را عوض کنم و با آدمها همان طور که خودم دوست دارم ، زندگی کنم .

از تو متشکرم به خاطر هر آنچه که من فهمیدم بعد از اینکه از تو کلمۀ خداحافظ را شنیدم

از تو به خاطر خيلی چيزهای ديگر هم متشکرم اما می ترسم که با گفتن آنها تو را از ياد ببرم ...

*** اما اینو بدون :

من هیچ بهانه ای را برای رفتن نمی پذیرفتم و اما تنها دلیل من برای رفتن ، اين بود که خودم را خوب می شناختم ... ***

« تو منو گذاشتی رفتی توی روزگار وحشی

توی کوچه های غربت دنبالم حتی نگشتی»

(بدون عنوان)

shadi-joon — Tue, 08 Feb 2005 21:58:00 GMT

سلام دوستان عزيزی که من و تنها نگذاشتيد و به پيش من آمديد از همتون سپاسگذارم .... از اينکه دير آپديت کردم ... شرمنده .... اما خوب بالاخره اومدم ( با تاخير یه کمی طولانی ) ..... اين دفعه می خواستم يه متن ديگه ای بنويسم اما چون اون متن رو موقع امتحانام نوشته بودم يادم رفته که کجا گذاشتمش .اما اشکالی نداره ......اين متن و هم سر کلاس درس نوشتم .....اميدوارم حرفی برای گفتن داشته باشه .....

................................................................................................................

ديوار

دستت را از دستانم جدا کن

قلبت مدتهاست که قفلش شکسته است

اما لحظه ای درنگ کن !

من راه را گم کرده ام

پيوسته در سکوت اين هياهو می چرخم

اينجا ديواری روبه رويم است .... يه ديواری به رنگ تمام دلتنگی هام

من پشت سرم را هم نمی توانم ببينم .. چون اونجا هم از غبار خستگی هام پوشيده شده است

راه برگشت گمشده است در اين غبار

اما پشت ديوار چه می تواند باشد ؟ راه گم شده يا بی راهه ای ديگر

من توی اين بی راهه ها سرگردانم

فانوس دستانم ديگر سويی ندارد

اما اين بار اميد است که در قلبم می درخشد

بی درنگ اين ديوار را خواهم شکست!

چون راه گمشده ام پشت همين ديوار است

از پشت اين ديوار يه دنيا زندگی می بينم و يه دريا عشق

من اين ديوار را خواهم شکست

..............اين ديوار شيشه ای را................

چون راه زندگی ام را يافته ام

............................................................................................................

تسبيح

shadi-joon — Sun, 16 Jan 2005 16:57:00 GMT

سلام ..دفعه قبل متاسفانه عکسی که دلم می خواست ببينيد باز نشد .اون عکس يه

اتاق تاريک با يک پنجره که نوری از آن می تابيد بود ........

اما اين بار از اين شعر خوشم اومد ....يه جورايی يه چيزايی می گه .........خودتون

بخونيدش:

.....................................................................................................

تسبیح

من که تسبیح نبودم تو مرا چرخاندی مشت بر مهره تنهایی من پیچاندی

مُهر دستان تو دنبال دعایی می گشت بارها دور زدی ذهن مرا گرداندی

ذکرها گفتی و بر گفتة خود خندیدی از همین نغمه تاریک مرا ترساندی

بر لبت نام خدا بود – خدا شاهد ماست بر لبت نام خدا بود و مرا رقصاندی

دست ویرانگر تو عادت چرخیدن داشت عادتت را به غلط چرخة ایمان خواندی

قلب صد پارة من من مُهره صد دانه نبود تو ولی گشتی و این گمشده را لرزاندی

جمع کن : رشتة ایمان دلم پاره شدست من که تسبیح نبودم ، تو چرا چرخاندی ؟

« نغمه رضایی » ( برگرفته از مجموعه شعر کتاب « فریاد » )

...........................................................................................................

(بدون عنوان)

shadi-joon — Tue, 11 Jan 2005 11:36:00 GMT

اين دفعه نمی خوام چيزی بنويسم ......فقط می خوام با يه عکس حرفام بزنم ....فقط همين ...........

دريا

shadi-joon — Thu, 23 Dec 2004 06:10:00 GMT

سلام ...از اينکه دير به دير آپ می شم شرمنده .......اما خيلی دلم می خواست اين شعر و تو وبلاگم

داشته باشم .. چون خيلی دوستش دارم .اين شعر رو يه خواننده ای خونده که من اسمشو نمی دونم

ولی می دونم که چقدر اين شعر حرف داره و چرا اين شعر و خونده ........... ( اين يه شعر قديمی

هستش )

........................................................................................................................................

دريا

باز هم آمدی تو بر سر راهم

آی عشق می کنی دوباره گمراهم

دردا من جوانی را به سر کردم

تنها از ديار خود سفرکردم

ديريست قلب من از عاشقی سير است

خسته از صدای زنجير است

« دريا اولين عشق مرا بردی ... دنيا دم به دم مرا تو آزردی

دریا سرنوشتم را به ياد آور ... دنيا سرگذشتم را مکن باور »

من غريبی قصه پردازم

چون غريقی غرق در رازم

گمشدم در غربت دريا

بی نشان و بی هم آوازم

می روم شبها به ساحل ها

تا بيابم خلوت دل را

روی موج خسته دريا

می نويسم اوج غمها را

من موندم و يه عالمه حرف ناتمام

shadi-joon — Wed, 01 Dec 2004 18:43:00 GMT

وقتي به پشت سرم نگاه مي كنم يه ديوار ناتمام مي بينم ..وقتي هم كه به روبرو نگاه

مي كنم همان ديوار ناتمام........

اينجا كسي با من نيست و من تنها درگير بازي با يك احساسم كه تا حالا نتونسته ام از

اون رهايي يابم .....

واژگان ذهنم هم رنگ پاييزي به خود گرفته اند و منو توي يك كوچه بن بست رها كرده اند

و كوچه با اون ديوارهاي سردش منو اسير يك رويا كرده ....

حالا من مانده ام و يه عالمه واژه تكراري كه نمي دونم از كدوم دريچه ذهنم آنها رو

فراري بدم .....

دلم مي خواد يه قدم از خودم فاصله بگيرم تنها يه قدم .....شايد اينبار خودمو راحت بتونم

باور كنم ...

دلم نمي خواد خيلي عاشقونه يا با واژهاي قلمبه سلمبه حرف بزنم اما نمي تونم خيلي

هم راحت حرف بزنم ...... اما سعي مي كنم ...

...................................................................................................................

« فاصله بين من و تو تنها يه حرف ساده است »

همين ديروز بود كه يه خط فاصله به وسعت يه دنيا زندگي بين من و تو كشيده شد ...

هيچ وقت نخواستي بدوني و من هم هيچ وقت نخواستم بگم .......

هميشه سنگ صبور بودم اما امروز از اون سنگ بزرگ فقط يه كمي خرده سنگ مونده كه

اون هم داره زير پاهات له مي شه ...

هيچ وقت نخواستي باور كني و من هم هيچ وقت نخواستم قبول كنم ....

وقتي به دور و برم نگاه مي كنم مي بينم خودم موندم و خودم و يه مشت افكار پراكنده و

درهم و يه عالمه حرف نا تمام و يه .........

هيچ وقت نخواستي به ياد بياري و من هيچ وقت نخواستم فراموش كنم ..........

ديگه خسته شدم و اينبار مي خوام به خاطرات خوش گذشته ام بي توجه باشم تا شايد

راحت فراموش كنم نه اينكه فراموش بشم ........ميدونم كه اينبار كار سختي پيش رو

دارم ..

چون نمي دونم حرفهاي گذشته رو از ياد ببرم يا دلي كه هر روز داره با ياد گذشته

عاشق تر مي شه .............

فقط اينو دوست دارم بدوني كه فاصله بين من و تو تنها يه حرف سادست......

...همين جاست

shadi-joon — Fri, 19 Nov 2004 10:40:00 GMT

کوله باری از برگهای پاييزی بر روی دوشم سنگينی می کند

من رنج اين سنگينی را تحمل می کنم تا بهار از راه برسد

آنگاه اين برگها را به او نشان خواهم داد و خواهم گفت :‌

تو به چهمغروری ؟ آيا تا به حای به خزان خود نگريستهای ؟

نه ! محال است ....

تو فقط به به زيبايی درختانت ـ شادابی گلهايت ـ پاکی آسمانت نگاه کرده ای.

اما اين يک فريب است و تو از آن بی خبری .

ای بهار ! تو به زمزمه ی باد کنار شاخ درختان گوش نداده ای

و نمی دانی که غم بی برگی

غم بی انتهاست ... غم امروز و ديروز نيست اين غم مال فرداهاست .

ای بهار !

تو فقط به اين می بالی که

زمينت سر سبز است .... که دل مردمت خندان است

ولی ای کاش به چشمان کودکی در قلب زرد پاييز می نگريستی

او به چه می تواند بخندد

به زمستانی که خزان وعده اش را می دهد

يا به آشيانی که ديگر پرنده ای ندارد

يا به کوچ پرستوها

لحظه ای درنگ کن و پاييز را حس کن !

به زيبايی ات نناز . اينها تمام نهيب پاييز است

پاييز ..........

*امشب اشکی می ریزد *

(بدون عنوان)

?... what would you do

(بدون عنوان)

(بدون عنوان)

(بدون عنوان)

تسبيح

(بدون عنوان)

دريا

من موندم و يه عالمه حرف ناتمام

...همين جاست

امشب اشکی می ریزد